Wanneer een naam een hart raakt

De kracht van een persoonlijke aanraking

Afgelopen dinsdag zag ik een jonge man in zwarte kleding met doodskoppen als ringen aan zijn vingers, een uiterlijk waar je niet direct contact mee maakt. Ik was er langs gelopen en ging toch weer terug om met hem te spreken. Zo'n persoon daagt mij toch ook wel uit!

Hij was met de islam en andere godsdiensten bezig. Ik vertelde hem dat hij een relatie kan hebben met de levende God, legde uit dat Jezus leeft en hem kent. Hij vroeg hoe oud ik was toen ik bewust tot geloof kwam en hoe oud nu, en nog steeds enthousiast was.

Hij kon niet geloven dat ik al zo oud was en deze boodschap van Jezus met vreugde bracht. 'Ik ben hier, omdat jij Jezus nodig hebt en Jezus jou kent.' Ik heb diverse dingen uitgelegd waar hij meekwam.

Uiteindelijk wilde hij het toewijdingsgebed bidden als ik meebad. Ik zei: 'Het moet wel jouw besluit zijn.' Dat was zo, zei hij! Toen vroeg hij hoe ik heette. 'Lammy.'

Hij keek mij zo verwonderd en verward aan. Hoe is dit mogelijk? Hij zei: 'Mijn moeder riep mij altijd met de naam Lammy. Bij ons in Engeland op het platte land, waren veel lammetjes, schapen enz. En dan riep ze mij met de naam Lammy.'

De tranen kwamen en hij vroeg of hij mij een knuffel mocht geven. Daarna liep hij snel weg, het had zijn hart diep geraakt en hij schaamde zich waarschijnlijk voor zijn tranen. Hij zal dit nooit meer vergeten!

God kent de kleinste details van ons leven en gebruikt ze om harten te raken. Een naam kan soms meer zeggen dan duizend woorden.